Koncert Eltona Johna



Przed chwilą wróciłam z koncertu Eltona Johna. Jestem pełna muzyki.

Koncert zatytułowany „Farewell Yellow Brick Road” był w Tauron Arenie.

Dwie i pół godziny muzycznej uczty. Elton John, zapowiadając jeden z utworów, powiedział: „To piosenka z lat siedemdziesiątych. Dawno, a mnie się wydaje, że pięć minut temu”.

Smokingową marynarkę z cekinami, jasnoniebieskie okulary i diamentowy kolczyk w połowie koncertu zamienił na marynarkę w różowe róże, różowe okulary i kolczyk z szafirami.

Niezmienny pozostał uroczy uśmiech odsłaniający szparę między górnymi jedynkami. No i radość z grania i śpiewania.

Wystarczyłby mi fortepian i snop światła skierowany na Eltona Johna. Ale to był wielki show, z pokazem zdjęć i filmów (świetne zdjęcia Marilyn Monroe przy „Candle in the Wind”), z odgłosami burzy (czekałam, kiedy lunie na nas deszcz), światłami, dymami, fortepianem jeżdżącym po scenie.

Koncert się skończył, a nie było tytułowej piosenki.

Publiczność nie dała za wygraną i biła brawo, aż hala się trzęsła. Elton John wyszedł w szlafroku, usiadł przy fortepianie i zaśpiewał najpierw „Your Song”, potem „Goodbye Yellow Brick Road”, zrzucił szlafrok i w dresie, który miał pod spodem, odjechał teatralnym balkonikiem (pewnie nie wie, z czym po polsku może też kojarzyć się ta nazwa), znikając na zawsze.



Ten wpis został opublikowany w kategorii Blog. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *